1 . بائده : و آن به معناى نابود شده است ، زيرا اين قوم بر اثر نافرمانىهاى پياپى ، با بلاهاى آسمانى و زمينى نابود گشتند . شايد آنان همان قوم عاد و ثمود بودند كه در قرآن مجيد از آن‌ها به طور مكرر ياد شده است . 2 . قحطانيان : فرزندان يعرب بن قحطان كه در « يمن » و ساير نقاط جنوبى عربستان مسكن داشتند و آنان را عرب اصيل مىنامند . يمنىهاى امروزى و قبيله‌هاى « اوس » و « خزرج » كه در آغاز اسلام دو قبيلهء بزرگ در مدينه بودند ، از نسل « قحطان » اند . آنان حكومت‌هاى زيادى داشتند و در عمران و آبادى خاك يمن بسيار كوشيده و تمدن‌هايى را از خود به يادگار گذاشته‌اند . امروز كتيبه‌هاى آنان با اصول علمى خوانده مىشود و تا حدودى تاريخچه « قحطانى » را روشن مىكند و هر چه دربارهء تمدن عرب قبل از اسلام گفته مىشود ، همگى به همين گروه ، آن هم در سرزمين يمن بستگى دارد . 3 . عدنانيان : فرزندان حضرت اسماعيل ، فرزند ابراهيم خليل عليه السّلام مىباشند كه ريشهء اين تيره را در بحث‌هاى آينده روشن خواهيم ساخت . خلاصه اينكه : ابراهيم مأمور شد كه فرزند خود اسماعيل را با مادر وى « هاجر » در سرزمين مكّه جاى دهد ، ابراهيم عليه السّلام هر دو را از خاك فلسطين به جانب درهء عميقى ( مكّه ) كه بىآب و علف بود حركت داد ، دست لطف و مهر پروردگار جهان به طرف آنان دراز گرديد و چشمهء زمزم را در اختيار آنان گذاشت ، اسماعيل با قبيلهء « جرهم » كه در نزديكى مكّه خيمه زده بودند وصلت كرد . وى صاحب فرزندان زيادى شد كه يكى از آنان « عدنان » است كه با چند واسطه ، نسب وى به اسماعيل مىرسد . فرزندان عدنان ، به تيره‌هاى گوناگونى تقسيم شدند و از ميان آنان قبيله‌اى كه مشهور شد قبيلهء قريش و در ميان آنان « بنى هاشم » بودند .